Szukaj
Nasi Autorzy
Adamek Irena Żebrowski Kaziemierz

dysław Kazimierz Żebrowski, pseudonim „Dębiński”, „Żuk”, nauczyciel, oficer służby stałej i rezerwy artylerii Wojska Polskiego. Urodził się 17 grudnia 1883 roku w Gródku Jagiellońskim jako syn Henryka i Marii z Nieświatowskich. 25 kwietnia 1940 roku – według jednej z wersji – po opuszczeniu Lwowa został zamordowany w drodze do Paryża przez przewodnika (na tle rabunkowym). Według innej wersji ranny i ujęty, przewieziony do więzienia przy ul. Łąckiego we Lwowie, zmarł lub został zamordowany.

1894–1902 – uczył się w gimnazjum realnym w Drohobyczu
1902–1907 – studiował polonistykę na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Lwowskiego
1 października 1905 – 1 października 1906 – służył w 11. pułku artylerii polowej we Lwowie i ukończył jednoroczną szkołę oficerską artylerii
1906/1907–1914 – uczył w Gimnazjum Sióstr Urszulanek w Stanisławowie i II Gimnazjum Państwowym we Lwowie
Od 1908 – należał do „Sokoła”
1 lipca 1912 – 30 czerwca 1914 – pełnił funkcję komendanta ­Sokolich Drużyn Polowych w Stanisławowie
1914–1918 – służył w armii austriackiej, dochodząc w 1917 roku
do stopnia kapitana artylerii
1 sierpnia 1914 – 1 lipca 1915 – dowodził baterią pułku artylerii polowej na froncie rosyjskim
Do 1 listopada 1916 – był referentem artylerii w sztabie dowództwa przyczółka mostowego Przemyśl
Do 14 kwietnia 1917 – dowodził batalionem zapasowym
Do 1 listopada 1918 – pracował jako referent w sztabie 47. Brygady Artylerii na froncie w Albanii
1 listopada 1918 – powrócił do Lwowa i brał udział w organizowaniu technicznych warsztatów wojskowych w czasie obrony miasta
23 listopada 1918 – został szefem uzbrojenia w sztabie Armii „Wschód”, a od marca następnego roku szefem ekspozytury dowództwa tej armii w oblężonym Lwowie
10 czerwca 1920 – otrzymał nominację na szefa Wydziału Artylerii w sztabie Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów
2 października 1920 – został zastępcą szefa Artylerii i Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów
Od 8 czerwca 1922 – przydzielono go do Okręgowych Zakładów Uzbrojenia nr 6 we Lwowie
25 czerwca 1923 – został komendantem Korpusu Kadetów nr 1
we Lwowie
Od 15 sierpnia 1927 – kierował Okręgową Składnicą Artylerii nr 8 w Toruniu
31 października 1928 – przeniesiono go w stan spoczynku
Do 1938 – był dyrektorem prywatnego gimnazjum w Strzyżowie
1938–1939 – jako emeryt mieszkał we Lwowie
Wrzesień 1939 – pełnił funkcję spikera Rozgłośni Polskiego Radia we Lwowie, a następnie dyrektora szpitala w gmachu Politechniki Lwowskiej
Po kapitulacji Lwowa dowodził grupą organizacyjną Lwów-miasto Polskiej Organizacji Walki o Wolność.
W końcu grudnia 1939 roku został pełniącym obowiązki komendanta Obszaru nr 3 Związku Walki Zbrojnej – 1 z nominacji Naczelnego Wodza gen. Władysława Sikorskiego i Komendanta Głównego ZWZ gen. Kazimierza Sosnkowskiego.
Zagrożony aresztowaniem, 11 lub 19 kwietnia 1940 roku opuścił Lwów z zamiarem udania się do Paryża.

Odznaczony Krzyżem Walecznych (1921), Złotym Krzyżem Zasługi (1926), Krzyżem Niepodległości (1937) i odznaczeniami austriackimi.

Mazur G., Węgierski J., Konspiracja lwowska 1939–1944. Słownik biograficzny, Wydawnictwo Unia, Katowice 1997, s. 235


Książki tego autora
Kaziemierz Żebrowski
18.00


Powrót
Wróć do autorów

Odwiedziło nas użytkowników
Copyright © 2015 IMPULS Oficyna Wydawnicza
Powered by CONSIT

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej.
Korzystanie, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej, oznacza akceptację niniejszej Polityki prywatności stosowania plików cookies
   Zgadzam się